Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
(στον Marc Guillaume για το Carnaval des spectres) ο καπνός στριφογυρίζει γύρω από την παρέα που χλευάζει το αιώνιο, μακάβρια αγέλη, χέρια...
-
[ χάρις στον Bob Dylan ] πόσους αγώνες θα κάνει κανείς προτού αντικρίσει το φως; πόσες φορές θα σκύψει στη γη πριν καταλάβει πως ειν...
-
Ήτανε μέρα μεσημέρι όταν σηκώθηκ’ ένα χέρι, δάσκαλε, μου’πε, ήρθ’ η ώρα να σε διδάξω εγώ τώρα! Δάσκαλε αυτόν εκεί ... -
Η ποίηση δεν έχει όρια, η ποίηση ανοίγει τις καρδιές μας. Γι αυτό τον λόγο, με χαρά, ανεβάζουμε ποιήματα των νέων που μας διαβάζουν: ...
-
Είν’ ο λυγμός που ξεπηδά και σφίγγει την ψυχή μας, είναι της πίκρας οδηγός, της ζήσης φυλακή μας, φίλε δυο λόγια μοναχά μέσα... -
Τα πλοία της γραμμής Η κατάρα αυτής της κίνησης, η ανάπαυση σκουριά, η ακινησία θάνατος. Μικρά, μεγάλα, μα όλα μακρινά, γυρεύουν διαρκώς ...
-
Δεν πεθαίνουν έτσι εύκολα οι νέοι, οι ελπίδες δεν παθαίνουν ασφυξία, του ονείρου η σημαία πάντα μένει να κοιτάζει... -
Βλέπω τον πόνο να κάνει βόλτα άγρια μεσάνυχτα, σε κάθε πόρτα, σ’ αυλές, σε σπίτια και σε σταθμούς, μεσ’ σε πλατείες, συνοι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου